زياده روى در خوردن غذاهاى مختلف است ، چون مواد اضافى ، جذب نشده به صورت چربيهاى مزاحم در نقاط مختلف بدن ، يا چربى و قند اضافى در خون باقى مىماند ، اين مواد اضافى در لابلاى عضلات بدن در واقع لجنزارهاى متعفنى براى پرورش انواع ميكربهاى بيمارىهاى عفونى است ، و در اين حال بهترين راه براى مبارزه با اين بيماريها نابود كردن اين لجنزارها از طريق امساك و روزه است ! .
روزه زبالهها و مواد اضافى و جذب نشده بدن را مىسوزاند ، و در واقع بدن را « خانه تكانى » مىكند .
بعلاوه يك نوع استراحت قابل ملاحظه براى دستگاههاى گوارشى و عامل مؤثرى براى سرويس كردن آنها است ، و با توجه به اينكه اين دستگاه از حساسترين دستگاههاى بدن است و در تمام سال به طور دائم مشغول كار است ، اين استراحت براى آنها نهايت لزوم را دارد .
بديهى است شخص روزه دار طبق دستور اسلام به هنگام « افطار » و « سحور » نبايد در غذا افراط و زياده روى كند ، تا از اين اثر بهداشتى نتيجه كامل بگيرد ، در غير اين صورت ممكن است نتيجه بر عكس شود .
« الكسى سوفورين » دانشمند روسى در كتاب خود مىنويسد :
« درمان از طريق روزه فائده ويژه اى براى درمان كم خونى ، ضعف رودهها التهاب بسيط و مزمن ، دملهاى خارجى و داخلى ، سل ، اسكليروز ، روماتيسم ، نقرس ، استسقاء ، نوراستنى ، عرق النساء ، خراز ( ريختگى پوست ) ، بيماريهاى چشم ، مرض قند ، بيماريهاى جلدى ، بيماريهاى كليه ، كبد و بيماريهاى ديگر دارد .
معالجه از طريق امساك اختصاص به بيماريهاى فوق ندارد ، بلكه بيماريهايى كه مربوط به اصول جسم انسان است و با سلولهاى جسم آميخته شده همانند :
سرطان سفليس ، سل و طاعون را نيز شفا مىبخشد « ! ( 1 ) .
هامش
( 1 ) « روزه روش نوين براى درمان بيماريها » صفحه 65 چاپ اول .