شده و صورت وجوب عينى پيدا كرده است .
ولى ظاهر اين است كه اين جمله تاكيد ديگرى بر فلسفه روزه است ، و اينكه اين عبادت - همانند سائر عبادات - چيزى بر جاه و جلال خدا نمىافزايد بلكه تمام سود و فائده آن عائد عبادت كنندگان مىشود .
شاهد اين سخن تعبيرهاى مشابه آن است كه در آيات ديگر قرآن به چشم مىخورد ، مانند ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ كه بعد از حكم وجوب نماز جمعه ذكر شده است ( سوره جمعه آيه 9 ) .
و در آيه سوره عنكبوت مىخوانيم : وَإِبْراهِيمَ إِذْ قالَ لِقَوْمِه اعْبُدُوا اللَّه وَاتَّقُوه ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ : « او به بت پرستان گفت : خدا را پرستش كنيد و از او بپرهيزيد ، اين براى شما بهتر است اگر بدانيد » .
و به اين ترتيب روشن مىشود كه جمله « * ( أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ ) * » خطاب به همه روزه داران است نه گروه خاصى از آنها .
آخرين آيه مورد بحث زمان روزه و قسمتى از احكام و فلسفههاى آن را شرح مىدهد نخست مىگويد : « آن چند روز معدود را كه بايد روزه بداريد ماه رمضان است » ( * ( شَهْرُ رَمَضانَ ) * ) .
« همان ماهى كه قرآن در آن نازل شده » ( * ( الَّذِي أُنْزِلَ فِيه الْقُرْآنُ ) * ) .
همان قرآنى كه مايه هدايت مردم ، و داراى نشانههاى هدايت ، و معيارهاى سنجش حق و باطل است « ( * ( هُدىً لِلنَّاسِ وَبَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَالْفُرْقانِ ) * ) .
سپس بار ديگر حكم مسافران و بيماران را به عنوان تاكيد بازگو كرده مىگويد : « كسانى كه در ماه رمضان در حضر باشند بايد روزه بگيرند ، اما آنها كه بيمار يا مسافرند روزهاى ديگرى را بجاى آن روزه مىگيرند » ( * ( فَمَنْ شَهِدَ
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 626
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦٢٦