هستى ما نيز همانند نور اين لامپها است گر چه به صورت يك وجود ممتد جلوه گر است ، ولى در حقيقت لحظه به لحظه وجود تازه اى از منبع هستى آفريدگار فياض ، به ما ميرسد .
بنا بر اين همانگونه كه هر لحظه وجود تازه اى به ما ميرسد ، به هدايت جديدى نيز نيازمنديم ، بديهى است اگر موانعى در سيمهاى معنوى ارتباطى ما با خدا ايجاد شود ، كژيها ، ظلمها ، ناپاكيها و . . . پيوند ما را از آن منبع هدايت قطع مىكند ، و همان لحظه از صراط مستقيم منحرف خواهيم شد .
ما از خدا طلب مىكنيم كه اين موانع پيش نيايد و ما بر صراط مستقيم ثابت بمانيم .
ثانيا : هدايت همان پيمودن طريق تكامل است كه انسان تدريجا مراحل نقصان را پشت سر بگذارد و به مراحل بالاتر برسد .
اين را نيز مىدانيم كه طريق تكامل نامحدود است و به سوى بىنهايت هم چنان پيش مىرود .
بنا بر اين جاى تعجب نيست كه حتى پيامبران و امامان از خدا تقاضاى هدايت « صراط مستقيم » كنند ، چه اينكه كمال مطلق تنها خدا است ، و همه بدون استثناء در مسير تكاملند چه مانع دارد كه آنها نيز تقاضاى درجات بالاترى را از خدا بنمايند .
مگر ما بر پيامبر ص صلوات و درود نمىفرستيم ؟ مگر مفهوم صلوات ، تقاضاى رحمت تازه پروردگار براى محمد و آل محمد نيست ؟
مگر خود پيامبر ص نمىفرمود : رَبِّ زِدْنِي عِلْماً : « خدايا علم ( و هدايت ) مرا بيشتر كن ! » مگر قرآن نمىگويد : وَيَزِيدُ اللَّه الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدىً : « خداوند هدايت هدايت يافتگان را افزون مىكند » ( مريم - 76 ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 47
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٧