[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيات 87 تا 88 ]
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَقَفَّيْنا مِنْ بَعْدِه بِالرُّسُلِ وَآتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَأَيَّدْناه بِرُوحِ الْقُدُسِ أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقاً تَقْتُلُونَ ‹ 87 › وَقالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ بَلْ لَعَنَهُمُ اللَّه بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًا ما يُؤْمِنُونَ ‹ 88 ›
ترجمه :
87 - ما به موسى كتاب ( تورات ) داديم ، و بعد از او پيامبرانى پشت سر يكديگر فرستاديم و به عيسى بن مريم دلائل روشن بخشيديم ، و او را بوسيله روح القدس تاييد نموديم ، آيا هر زمان پيامبرى بر خلاف هواى نفس شما آمد در برابر او تكبر كرديد ( و از ايمان آوردن به او خوددارى نموديد و به اين قناعت نكرديد بلكه ) عده اى را تكذيب نموده ، جمعى را بقتل رسانديد ؟ ! 88 - ( و آنها از روى استهزاء ) گفتند دلهاى ما در غلاف است ! ( و ما از گفته تو چيزى نمىفهميم ، آرى همين طور است ) خداوند آنها را بخاطر كفرشان از رحمت خود دور ساخته ( به همين دليل چيزى درك نمىكنند ) و كمتر ايمان مىآورند .
تفسير : دلهايى كه در غلاف است
باز روى سخن در اين آيات به بنى اسرائيل است ، هر چند مفاهيم و معيارهاى آن عموميت دارد و همگان را در بر مىگيرد :