جارى خواهد شد ، تا قوم بنوشند و موسى در حضور مشايخ اسرائيل چنين كرد » ( 1 ) .
به هر حال خداوند از يك سو بر آنها من و سلوى نازل كرد ، و از سوى ديگر آب به قدر كافى در اختيارشان گذاشت ، و به آنها فرمود : « از روزى خداوند بخوريد و بنوشيد اما فساد و خرابى در زمين نكنيد » ( * ( كُلُوا وَاشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّه وَلا تَعْثَوْا فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ ) * ) .
در حقيقت به آنها گوشزد مىكند كه حد اقل به عنوان سپاسگزارى در برابر اين نعمتهاى بزرگ هم كه باشد لجاجت و خيره سرى و آزار پيامبران را كنار بگذاريد .
نكتهها :
1 - فرق « تعثوا » و « مفسدين »
« لا تعثوا » از ماده « عثى » ( بر وزن مسى ) به معنى فساد شديد است ، منتهى اين كلمه بيشتر در مفاسد اخلاقى و معنوى به كار مىرود در حالى كه ماده « عيث » كه از نظر معنى شبيه آن است بيشتر به مفاسد حسى اطلاق مىگردد ، بنا بر اين جمله « لا تعثوا » همان معنى مفسدين را مىرساند ، ولى با تاكيد و شدت بيشتر .
اين احتمال نيز وجود دارد كه مجموع جمله اشاره به اين حقيقت باشد كه فساد در آغاز از نقطه كوچكى شروع مىشود و سپس گسترش مىيابد و تشديد مىگردد و اين درست همان چيزى است كه از كلمه « تعثوا » استفاده مىشود ، به تعبير ديگر « مفسدين » اشاره به آغاز برنامههاى فسادانگيز است و « تعثوا » اشاره به ادامه و گسترش آن .
هامش
( 1 ) فصل 17 سفر خروج جمله 5 و 6 .