و موسى و عيسى ع و امامانى همچون ائمه اهل بيت ع و بندگان صالح و شهيدان جانباز و مردان و زنانى كه همه هستى خود را عاشقانه در راه خدا مىدهند قدم به عرصه وجود خواهند گذاشت ، افرادى كه گاه فقط يك ساعت تفكر آنها برابر با سالها عبادت فرشتگان است ! قابل توجه اين كه فرشتگان روى سه مساله در باره صفات خودشان تكيه كردند ، تسبيح و حمد و تقديس ، بدون شك تسبيح و حمد يعنى خدا را پاك از هر گونه نقص و داراى هر گونه كمال دانستن ، اما در اين كه مقصود از « تقديس » چيست ؟
بعضى آن را پاك شمردن پروردگار از هر گونه نقصان دانستهاند كه در حقيقت تاكيدى مىشود بر همان معنى « تسبيح » .
ولى بعضى ديگر معتقدند كه « تقديس » كه از ماده « قدس » است ، يعنى پاك سازى روى زمين از فاسدان و مفسدان ، يا پاك سازى خويشتن از هر گونه صفات زشت و مذموم ، و تطهير جسم و جان براى خدا و كلمه « لك » در جمله « * ( نُقَدِّسُ لَكَ ) * » را شاهد اين مقصود دانستهاند ، چرا كه فرشتگان نگفتند « نقدسك » ( تو را پاك مىشمريم ) بلكه گفتند « * ( نُقَدِّسُ لَكَ ) * » از براى تو جامعه را پاك مىكنيم .
در حقيقت آنها مىخواستند بگويند اگر هدف اطاعت و بندگى است ما سر بر فرمانيم ، و اگر عبادت است ما هم همواره مشغول آنيم ، و اگر پاك سازى خويشتن يا صفحه روى زمين است ما چنين مىكنيم ، در حالى كه اين انسان مادى هم خود فاسد است و هم صفحه زمين را پر از فساد مىكند .
ولى براى اينكه حقايق بطور تفصيل بر فرشتگان روشن شود خداوند اقدام به آزمايش آنها نمود ، تا خودشان اعتراف كنند كه ميان آنها و آدم « تفاوت از زمين تا آسمان است » !
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 175
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٧٥