و همانطور كه از لفظ « معجزه » پيدا است ، بايد پيامبر ص قدرت بر انجام اعمال خارقالعاده اى داشته باشد كه ديگران از انجام آن « عاجز » باشند .
پيامبرى كه داراى معجزه است لازم است مردم را به « مقابله به مثل » دعوت كند ، او بايد علامت و نشانه درستى گفتار خود را معجزه خويش معرفى نمايد تا اگر ديگران مىتوانند همانند آن را بياورند ، اين كار را در اصطلاح « تحدى » گويند .
قرآن معجزه جاودانى پيامبر اسلام ( ص )
از ميان معجزات و خارق عاداتى كه از پيامبر اسلام ص صادر شده قرآن برترين سند زنده حقانيت او است .
قرآن كتابى است فوق افكار بشر ، كسى تا كنون نتوانسته كتابى همانند آن را بياورد ، اين كتاب يك معجزه بزرگ آسمانى است .
علت اينكه قرآن به عنوان سند زنده حقانيت پيامبر اسلام ص و معجزه بزرگ او از ميان تمام معجزاتش برگزيده شده اين است كه قرآن معجزه اى است « گويا » ، « جاودانى » ، « جهانى » ، و « روحانى » .
پيامبران پيشين مىبايست همراه معجزات خود باشند و براى اثبات اعجاز آنها مخالفان را دعوت به مقابله به مثل كنند ، در حقيقت معجزات آنها خود زبان نداشت و گفتار پيامبران ، آن را تكميل مىكرد ، اين گفته در مورد معجزات ديگر پيامبر اسلام ص غير از قرآن نيز صادق است .
ولى قرآن يك معجزه گويا است ، نيازى به معرفى ندارد ، خودش به سوى خود دعوت مىكند ، مخالفان را به مبارزه مىخواند محكوم مىسازد ، و از ميدان مبارزه ، پيروز ، بيرون مىآيد ، لذا پس از گذشت قرنها از وفات پيامبر ص همانند زمان حيات او ، به دعوت خود ادامه مىدهد ، هم دين است و هم معجزه ، هم قانون است و هم سند قانون .