يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ‹ 21 › الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ فِراشاً وَالسَّماءَ بِناءً وَأَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِه مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّه أَنْداداً وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ‹ 22 ›
ترجمه :
21 - اى مردم پروردگار خود را پرستش كنيد ، آن كس كه شما و پيشينيان را آفريد ، تا پرهيزكار شويد .
22 - آن كس كه زمين را بستر شما قرار داد و آسمان ( جو زمين ) را همچون سقفى بر بالاى سر شما و از آسمان آبى فرو فرستاد ، و بوسيله آن ميوهها را پرورش داد ، تا روزى شما باشد ، بنا بر اين براى خدا شريكهايى قرار ندهيد در حالى كه مىدانيد ( هيچ يك از اين شركاء و بتان نه شما را آفريدهاند و نه شما را روزى مىدهند ) .
تفسير :
اين چنين خدايى را بپرستيد
در آيات گذشته خداوند حال سه دسته ( پرهيزكاران ، كافران و منافقان ) را شرح داد و بيان داشت كه پرهيزكاران مشمول هدايت الهى هستند ، و قرآن راهنماى آنان است در حالى كه بر دلهاى كافران مهر جهل و نادانى زده ، و به خاطر اعمالشان بر چشم آنها پرده غفلت افكنده و حس تشخيص را از آنان سلب نموده است .