ما و اقدامات ما
عدهء زيادى به ما مىگويند : شما چرا اقدام به اين كارها - فعاليت فرهنگى و اجتماعى - مىكنيد ، مگر ديگران به اندازهء شما درك و شعور ندارند ؟ در جواب بايد گفت : اولًا يكى از علل عدم اقدام ديگران ، كثرتِ صبر ! آنهاست ، ولى ما صبور نيستيم و نمىتوانيم باشيم ، ما چگونه صبور و زنده باشيم ، در حالى كه در مملكت اسلام ، در مركز تشيّع ، در هتلهاى اسلام بر بادده تهران ، رقّاصههاى خارجى و زنان كثيف اروپا و امريكا ، لختِ مادرزاد ، - آرى لخت و عريان - رقص مىكنند و اخلاق و روح ديانت مردم مسلمان ما را نابود مىسازند !
ما چگونه صبور و زنده بمانيم و با چشم خود ببينيم كه اگر « ربا » نباشد ، بازارِ مسلمين راكد مىشود و يا بسيارى از برادران ما علاوه بر قمارخانههاى رسمى ، ندانسته و نفهميده با خريد « بليطهاى بخت آزمائى » ، قمار مىكنند و يا نيروهاى جوانان ما ؛ نيروهاى ارزندهاى كه بايستى در ترويج اسلام در جهان مصرف شوند ، در كافه و كاباره ، در هتل و سينما به هدر مىرود .
و از سوى ديگر ، نوشتن و انتشار نشريّات مختلفه در مقابل صدها هزار نشريهء ضد اسلامى - كه مبلّغ و بلندگوى اجانب و اروپائى گرى هستند - اگر براى كسى مقدور باشد ، لازم و واجب است . اگر ديگران اقدام نمىكنند يا نمىتوانند بكنند ، دليل نمىشود كه ما هم به جرم اينكه « سنّمان كم است » سكوت كرده و اقدامى ولو مختصر و كوچك نكنيم .