مقالات به چاپ رسيده است . هم به جهت مناسبت شديد و هم به احتمال اين كه آن بحث در دسترس مطالعه كنندهء محترم نباشد ، آن را در اين جا با اضافات و توضيحاتى مىآوريم :
اميد و انتظار
« او با توست ، تو با او نيستى . در شكوفا ساختن اميدهاى رو به تكامل ، تو پاى به راه درنه و هيچ مگوى . خود را بگويدت كه چون بايد رفت . » اين عيد بزرگ را كه زادروز منجى عالم بشريّت حضرت مهدى ( ع ) و ياد آورندهء بزرگ آرزوى ابدى و مقدّس بشر است و محرّك اصيلترين جنبشهاى بشر دوستانه ، به شما تبريك مىگويم و اميدوارم بيان گوشه اى از اعتقاد ريشه دار اسلامى به مهدويت براى دوستان عزيز سودمند افتد . قبل از ورود به بحث اصلى ، مقدّماتى را بررسى مىكنيم :
1 - بايستى جريان تدريجى واقعيّات محاسبه شود .
وقتى ميان شما و هدفى كه به آن خواهيد رسيد مقدارى فاصلهء زمانى وجود داشته باشد ، شما در انتظار وصول به آن هدف خواهيد بود .
مردم بر حسب گنجايش روحى گوناگونى كه دارند ، در مورد انتظار هم مختلف مىباشند : گروهى هستند كه همواره مىخواهند هدفهاى زندگى آنان بدون فاصله در مقابل ديدگانشان برويد . اين نفوس ضعيف هميشه در دنيا با ناكامىها روبرو مىشوند ، زيرا جريان قانون زندگى و مشيّت خدا چنين است كه بايستى براى به دست آمدن هدف ، حوادث كم و زيادى تدريجا سير كند .
هيچ كس در اوّل فروردين ماه به شاخههاى درخت سيب براى جستجوى سيب خيره نمىشود . آيا تاكنون ديدهايد مادرى در روز پنجم از انعقاد نطفه آمادهء زاييدن كودكى