هيچ انسانى چه در حال انفرادى و چه در حال اجتماعى ، نعمت و امتيازى را از دست نمىدهد
مگر به جهت گناهان و خطاهايى كه مرتكب مىشود . اين قانون كلى هم از ناحيه تجارب و مشاهدات سرگذشت بشر در طول تاريخ اثبات مىشود و هم از مفاد آيات فراوانى كه در قرآن مجيد آمده است . در حدود 50 آيه فقط تغييرات عارضه به وسيله ظلم را گوشزد مىكند . آياتى ديگر وجود دارد كه هرگونه تغيير در نعمتها را به خود انسان مستند مىنمايد . مانند : * ( ذلِكَ بِأَنَّ الله لَمْ يَكُ مُغَيِّراً نِعْمَةً أَنْعَمَها عَلى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ . ) * ( 1 ) ( [ و اين بدان جهت است كه ] خداوند تغيير نمىدهد نعمتى را كه به قومى داده است ، مگر اين كه تغيير در خود ايجاد كنند . ) در بعضى از آيات ديگر هرگونه تغيير و دگرگونى را به خود انسانها نسبت مىدهد مانند * ( لَه مُعَقِّباتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْه وَمِنْ خَلْفِه يَحْفَظُونَه مِنْ ) * ( 2 ) ( قطعى است كه خداوند تغيير نمىدهد آنچه را كه قومى آن را دارد مگر اين كه آن قوم در وضع خودشان تغييرى ايجاد كنند . ) اين دگرگونى غير از آن پديده هايى است كه خداوند سبحان براى آزمايش و به طور موقت براى انسانها وارد مىآورد خداوند مىفرمايد : * ( وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الأَمْوالِ وَالأَنْفُسِ وَالثَّمَراتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ . الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ . أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَ ) *