با علمى كه به اهميت تكليف دارم ، محال است مردم را دستور به انجام تكليف بدهم و خود در انجام دادن آن كوتاهى كنم .
نخست اين دو آيهء شريفه را مورد دقت قرار بدهيم : 1 - * ( أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ) * ( 1 ) ( آيا مردم را به نيكوكارى دستور مىدهيد و خود را فراموش مىكنيد در حالى كه شما كتاب الهى را مىخوانيد . آيا تعقل نمىكنيد ) 2 - * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ الله أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ ) * ( 2 ) ( اى مردمى كه ايمان آوردهايد ، چرا به آنچه مىگوييد عمل نمىكنيد ، عداوت و بغض بزرگى در نزد خدا است كه آنچه را كه مىگوييد ، عمل به آن نكنيد . ) در آن هنگام كه آدمى به گفتهء خود عمل نمىكند ، خالى از يك يا دو عامل ذيل نيست : عامل يكم - ايمان و اعتقاد به آنچه كه مىگويد ، ندارد . اين دروغگو كه با دروغ