گردنشان با زجر و شكنجه زده شد و حيله گرى طلحه و زبير در بارهء عثمان بن حنيف ، اولين مكَّارى و حيله پردازى در اسلام بود
مسئلهء هفدهم
- پس از آنكه طلحه و زبير غلبه كردند ، داخل بيت المال شدند ، همهء مال را گرفتند و گفتند ما از مردم بصره براى اين مال شايسته تريم . پس از آنكه امير المؤمنين ( ع ) غلبه كرد همهء اموال غارت شده را بر بيت المال مسلمين برگرداند و آنها را ميان همهء مسلمانان تقسيم فرمود .
مسئلهء هجدهم
- پس از آنكه امير المؤمنين عليه السلام مردم ياغى را در بصره مغلوب ساخت ، دستور داد با صداى بلند اعلان كنند : 1 - هيچ مجروحى را نكشند . 2 - و هر كس كه از معركهء جنگ روى گرداند ، او را تعقيب نكنند . 3 - هيچ پرده و پوشاكى را كنار نزنند . 4 - اموالى را غارت نكنند . و هيچ زنى را به هيجان درنياورند . 5 - و هيچ كشته شده اى را مثله نكنند . عمار بن ياسر گفت : نظرتان در بارهء اسير كردن اولاد دشمن چيست على ( ع ) فرمود : من راهى بر آنان نمىبينم ، جز اين نيست كه ما با كسى به كشتار برخاستيم كه با ما به كشتار پرداخت . يكى از قاريان قرآن از ياران على ( ع ) عرض كرد اولاد و اموال آنان ( دشمنان ) را بين ما تقسيم كن و اگر چنين تقسيمى جايز نيست ، پس كدامين علت خون آنان را حلال ولى اموالشان را ممنوع ساخت امير المؤمنين ( ع ) فرمودند : امّا كودكان كه در جامعهء اسلامى ( هجرت ) زندگى مىكنند ، ما راهى بر آنها نداريم و نمىتوانيم آنان را تقسيم كنيم . و جز اين نيست كه ما كسانى را كشتيم كه عليه حكومت قانونى اسلام طغيان كردند و با ما به كشتار برخاستند . عمّار عرض كرد : پس آنان را كه روى از جنگ برگرداندند و يا جراحت برداشتند ، تعقيب نكنيم . على ( ع ) فرمود : نه ، زيرا ما به آنان امان دادهايم و فرمود : « به زنهاى كشته شدگان از اهل بصره دستور دهيد عده بگيرند و اگر اسيرى را از آنان ( اصحاب جمل ) آوردند اگر كسى را كشته [ يا در كشتار شركت نموده است ] ، كشته شود و اگر دليلى بر قتل و يا شركت در قتل