تفسير عمومى خطبهء صد و پنجاه و سوم صفت انسان گمراه
2 ، 4 - و هو فى مهلة من اللَّه يهوى مع الغافلين . و يغدو مع المذنبين بلا سبيل قاصد و لا إمام قائد . ( انسان گمراه در مهلتى از جانب خدا به سر مىبرد . هوى و ميلش با غفلت زدگان است .
بامدادان كه سر از خواب بردارد ، دمساز گنهكاران است . نه راه راست براى حركت پيش مىگيرد و نه از پيشوايى راهنما پيروى مىنمايد . )
اين چند روز زندگى مهلتى است براى انسانها كه خدا عنايت فرموده است .
هر شام و سحر قوانين نوازندهء كارگاه با عظمت هستى كه انسان در آن ، روزگار خود را سپرى مىنمايد . اين آهنگ هشدار دهنده را مىنوازد كه :
فرصت شمار صحبت كز اين دو راهه منزل
چون بگذريم ديگر نتوان بهم رسيدن
حافظ
يك آگاهى خردمندانه لازم است كه آدمى ارزش واقعى لحظات زندگى را در اين