ما نمىخواهيم غير از ديده اى
ديده اى تيزى گشى بگزيده اى
بعد از اين ما ديده خواهيم از تو بس
تا بپوشد بحر را خاشاك و خس
مولوى
در آن روشنايى و ظهور حقائق ، چه كار از دست ما خواهد آمد آن سراى ابديت خرمنگاه است نه كشتگاه هنگام شهود نتايج است نه فعاليت و تلاش .
فردا كه معاملان هر فن طلبند
حسن عمل از شيخ و برهمن طلبند
آنها كه دروده اى جوى نستانند
آنها كه نكشته اى به خرمن طلبند
11 - إنّى أحذّركم و نفسي هذه المنزلة ( من شما و خود را از غفلتزدگى برحذر مىدارم )
من در تكليف به خودسازى و تحصيل هشيارى ، فردى از شما هستم
مگر من در لزوم جلوگيرى از غوطه خوردن در غفلت و لزوم عمل به هر تكليفى كه براى به ثمر رساندن شخصيت الهى در گذرگاه ابديت ضرورى دارد ، خودم را از شما جدا كردم و تنها شما را مخاطب قرار دادم كه آگاهى و هشيارى را از دست ندهيد و از عمل به تكاليف غفلت نورزيد در آن هنگام كه از مضَّار غفلت سخن در ميان آوردم و از غفلت به خدا پناه بردم ، نيايشم با خدا چنين بود : نعوذ با لله من سبات العقل و قبح الزّلل و به نستعين ( 1 ) ( پناه مىبريم به خدا از خواب رفتن عقل ( غفلت ) و زشتى لغزشها و از خدا يارى مىجوييم . و نحن نستقيل اللَّه عثرة الغفلة ( 2 ) ( و ما از خداوند متعال گذشت از غفلت را مسئلت مىداريم . )
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبهء 224 .
( 2 ) . كلمات قصار ، شمارهء 369 .