با پذيرش اين كه هم « من » با منطقهء خود ( عوامل و وسايل و كانالهاى درك ) و هم « جز من » با منطقهء خود ( جهان عينى ) واقعيت دارد اين مسئله بوجود مىآيد كه با فرض اين كه ما با « واقعيات براى خود » در منطقهء جز من ( جهان عينى برون ذاتى ) بدون عوامل و وسايل و كانالهائى معين نمىتوانيم ارتباط برقرار نماييم ، پس دنبال چه مىگرديم زيرا معلومات ما هرگز خالص و ناب و بدون آلودگى از طرف منطقه « من » به وجود نخواهد آمد
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 234
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٢٣٤