بينالمللى ، شناسايى و اجراى واقعى وحياتى آنها ، چه در ميان خود ملل عضو ، و چه در بين مردم كشورهايى كه در قلمرو آنها مىباشند ، تأمين گردد .
* * * ماده اول : تمام افراد بشر آزاد بهدنيا مىآيند و از لحاظ حيثيت و حقوق با هم برابرند ، همه داراى عقل و وجدان هستند و بايد نسبت به يكديگر با روح برادرى رفتار كنند .
ماده دوم : 1 . هركس مىتواند بدون هيچگونه تمايز به ويژه از حيث نژاد ، رنگ ، جنس ، زبان ، مذهب ، عقيده سياسى ، يا هر عقيده ديگر و همچنين مليت ، وضع اجتماعى ، فقر و ثروت « 1 » ، ولادت يا هر موقعيت ديگر ، از تمام حقوق و كليه آزادىهايى كه در اعلاميهء حاضر ذكر شده است ، بهرهمند گردد .
2 . بهعلاوه هيچ تبعيضى مبنى بر وضع سياسى ، ادارى و قضايى يا بينالمللى كشور يا سرزمينى كه شخص به آن تعلق دارد خواه اين كشور مستقل ، تحت قيوميت يا غير خودمختار بوده يا حاكميت آن به شكلى محدود شده باشد ، وجود نخواهد داشت .
ماده سوم : هركس حق زندگى ، آزادى و امنيت شخصى دارد .
ماده چهارم : هيچكس را نمىتوان در بردگى نگه داشت و دادوستد بردگان ، به هرشكلى كه باشد ممنوع است .
ماده پنجم : احدى را نمىتوان تحت شكنجه يا مجازات يا رفتارى قرار داد كه موهن ، ظالمانه و يا بر خلاف انسانيت و شئون بشرى باشد .
ماده ششم : هركس حق دارد كه شخصيت حقوقى او ، در همهجا ، بهعنوان يك انسان در مقابل قانون شناخته شود .
هامش
( 1 ) . البته على بن ابىطالب « ضرورت » و « لزوم » فقر در جامعه را به رسميت نمىشناسد .