و زيادهگويى پيش رفتند كه وجدان و ذوق سليم انسانى از آن نفرت مىيابد ، زيرا آنان با مظاهر غرور و خودپسندىهايشان ، مردم را خسته نموده و به ستوه آوردند و هزار و يك منت و هزار و يك بار گران بر دوش مردم و ملتها نهادند ، در حالى كه علىبن ابىطالب بر تودهها و خداى جهانيان تواضع و فروتنى كرد و هرگز فزونى و برترى نخواست و بزرگى نجست ، بلكه از خداوند و از توده مردم اميد داشت كه از كرده و ناكردهاش درگذرند و او را ببخشند .
4 . چهارمين و مهمترين فرقها در آن است كه : دولتهايى كه بيشترين و بزرگترين سهم را در پيدايش اعلاميهء حقوق بشر داشتند و يا آن را به رسميت شناختند ، همانهايى هستند كه حقوق انسان را از او سلب مىكنند و در هر گوشه و كنارى ، سربازان خود را براى نابودى اين اعلاميه و از بينبردن اين حقوق گسيل مىدارند ، در صورتىكه علىبن ابىطالب هرجا كه قدم نهاد و در هر مقامى كه سخن گفت و هردم كه برق شمشيرش همراه پرتو خورشيد درخشيدن گرفت ، پردههاى استبداد را پاره كرد و شكلها و رنگهاى گوناگون استثمار و خودپرستى را از بين برد و اساس ظلم و ستم را برافكند و زمين را هموار ساخت تا بتوان ، به آسانى در آن گام نهاد و سپس در راه دفاع از حقوق افراد و تودهها ، در راه نگهبانى حقوق و آزادىهاى انسان ، شهيد از دنيا رفت و مىدانيم كه پيش از شهادت نيز بارها در راه اهداف خويش جانبازى نموده بود .
اكنون مهمترين مواد اعلاميهء حقوق بشر را براى شما نقل مىكنيم : « 1 »
هامش
( 1 ) . مؤلف محترم ، مهمترين مواد اين اعلاميه را از كتاب تاريخ اعلان حقوق الانسان تأليف نويسنده فرانسوى « آلبيرباييه » تعريف دكتر محمد مندور كه از طرف « اتحاديه دول عربى » منتشر شده است نقل كرده بود ، ولى ما براى آنكه اطلاعات خوانندگان محترم درباره اعلاميه جهانى حقوق بشر - كه در دهم دسامبر 1948 ميلادى توسط مجمع عمومى سازمان ملل تصويب و اعلام شد - كاملتر گردد ، همه مواد آن اعلاميه را ، با مقدمهاى كه از طرف سازمان ملل متحد بر آن نوشته شده است ، در اينجا مىآوريم تا درضمن مطالعه آن ، عظمت اصول بزرگ و جهانى اسلام را بهطور كامل دريابيد و البته ما از نظر بينش اسلامى ، درباره بعضى از مواد اعلاميه حقوق بشر نظراتى داريم كه شايد در فرصت مناسب و امكانات بهتر به توضيح و نشر آن اقدام نماييم . . . م