اخلاق بزرگ
اين كه خصال و اخلاق يك انسان - بهويژه اگر بزرگمردى باشد - جدا از هم بيان شود ، بسيار دشوار است . چه آنها طورى به هم پيوسته و درهم مؤثر و تكميلكنندهء يكديگرند كه ممكن است يكى سبب ديگرى و ديگرى نتيجهء آن باشد و يا در انگيزه و نتيجه مرادف همديگر باشند .
روى اين اصل ، بحث و بررسى من يك تقسيمبندى نظرى است كه در تطبيق خارجى نماى واحدى را تشكيل مىدهد و در سايهء همين تقسيم نظرى است كه من مىتوانم به استنتاج منطقى برسم . البته ذكر همهء اين موارد به اختصار خواهد بود و هدف نهايى ما آن است كه شخصيت امام على را از تمامى جنبهها بشناسيم ، تا اين شناخت و آشنايى با خصلتها و اخلاق امام محورى باشد كه بحث آينده بر آن استوار گردد .
* * *
عبادت
نخست از عبادت و پرستش امام و مفهوم آن سخن مىگوييم :
علىبن ابىطالب به پرهيزكارى و تقوا مشهور است كه همين ، انگيزهء بسيارى از كارهاى او درباره شخص خود و نزديكان و مردم است و به عقيده من پارسايى و