ترجمهء خطبهء سى و نهم
خطبه ايست از آن حضرت ، اين خطبه را موقعى كه از جنگ نعمان بن بشير ياور معاويه در عين التمر اطلاع يافت ايراد فرموددر اين خطبه عذر خود را آشكار نموده و مردم را به يارى خود تحريك مىفرمايد من به مردمى مبتلا شدهام كه اگر امر كنم اطاعت نمىكندو اگر دعوت كنم اجابت نمىكنداى مردمى كه اصالت نداريد . براى يارى پروردگارتان در انتظار چه كسى و كدام روزى و چه حادثه اى نشستهايد آيا هيچ دينى وجود ندارد كه شما را جمع كندو هيچ غيرتى نداريد كه شما را بر هجوم به دشمنانتان تحريك كند و به هيجان در آورددر ميان شما فرياد زنان مىايستمو شما را بعنوان پناه ندا ميكنمنه گفتارى را از من مىشنويدو نه امرى را از من اطاعت مىكنيد تا آن گاه كه حوادث عواقب وخيم خود را نشان مىدهدنه بوسيلهء شما انتقام خونى گرفته مىشودو نه بكمك شما مىتوان به مقصودى نائل شدشما را به كمك برادرانتان خواندم مانند شتر خسته و بيمار صدا در آورديدو مانند شتر لاغر و مجروح از حركت باز ايستاديدسپس سپاهى از شما كه كوچك و مضطرب و ناتوان بود به حركت در آمدگوئى به طرف مرگ در حالى كه مىنگرند ، رانده ميشوندشريف رضى گفته است : سخن آن حضرت كه مىفرمايد : « متذائب » به معناى مضطرب استو ماخوذ از اين جمله است كه مىگويند : تذائبت الريح يعنى باد در وزيدن مضطرب شد . و گرگ را ذئب مىگويند ، از همين جهت است كه در راه رفتن با اضطراب مىرود .