ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 202

با زيادى علم و كوششهاى بىاساس بوجود نمىيايد ، بلكه چنان كه در روايتى آمده است : يَقْذِفُه الله فى قَلْبِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِه ( اين نوريست كه خداوند در دل آن بندگانى كه بخواهد مىتاباند ) البته مىدانيم كه مقصود از خواستن خداوندى ، خواستن بىعلت نيست ، بلكه علت اين خواستن و مشيت خداوندى را خود انسان با به كار بستن عقل سليم و عمل به نداهاى وجدان و تعهد برين مىباشد كه مربوط به اراده و عمل خود انسان است . آيات و روايات مربوط به نورانيت يقين فراوان است و همهء آنها بر اين حقيقت دلالت مىكند كه اين نورانيت معلول خلوص و صفاى قلبى انسان است كه واقعيات و حقايق را بطور ناب مىبيند . اين بينش نورانى بزرگترين الطاف خداونديست كه به يك بنده عطا مىشود و در موقع روياروئى با تاريكيها و شبهات حيرت زده و ناتوان نمىماند ، زيرا براى رسيدن به مقام والاى اخلاص حتما مجاهدتهاى خالصانه ضرورت دارد و مطابق آيهء شريفهء * ( وَالَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا ) * ( 1 ) ( و كسانى كه در راه ما مجاهدت مىورزند ، ما حتما آنان را به راههاى خود هدايت مىكنيم ) اينست موقعيت انسانهاى رشد يافته در برابر تاريكىها و شبهات و اما آنان كه به خصومت با خدا برخاسته‌اند ، از اين تاريكىها و شبهات سوء استفاده نموده ، از آنها براى گمراه كردن مردم بهره بردارى ميكنند و راهنمائى جز نابينائى ندارند . چه در آن تاريكىها و شبهاتى كه خود براى فريفتن مردم بوجود آورده‌اند و چه در آن تاريكىها و شبهاتى كه بطور طبيعى نمودار گشته و مردم در برابر آنها قرار گرفته باشند . 7 ، 8 - فما ينجو من الموت من خافه و لا يعطى البقاء من أحبّه ( با ترس از مرگ هيچ كسى از مرگ نجات پيدا نمىكند و با دوست داشتن بقاء هيچ كسى پايدار نمىماند ) .