ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 260

( نزديك بود كه آنان ترا در آنچه كه بر تو وحى كرده‌ايم مشوش بسازند تا غير از آنچه را كه بر تو وحى كرده‌ايم بر ما افتراء بزنى اگر چنين كارى را انجام مىدادى ، ترا براى خود دوست اتخاذ مىكردند . و اگر ترا ثابتقدم نمىكرديم نزديك بود اندكى بر آنان تكيه كنى . در اين صورت دو برابر عذاب زندگى و دو برابر عذاب مرگ ( گنهكاران ) را بر تو مىچشانديم ، سپس از طرف ما بر خود يارى نمىديدى ) با نظر به دو آيه فوق روشن مىشود كه خداوند متعال به جهت اهميت فوق العادهء ابلاغ رسالت به فضيلت و كمال و رشد خود پيامبر كفايت ننموده در همهء حالات بر تمامى گفتار و كردار پيامبرش نظارت مىنمايد . كه اگر پيامبر به جهت تشخيص نزديكترين راه به مقصد همان راه را در پيش بگيرد در حالى كه مصلحت واقعى راه ديگرى را ايجاب نمايد ، خداوند متعال به او هشدار مىدهد . 15 ، 22 - و الله سبحانه يقول * ( « وَما مِنْ دَابَّةٍ فِي الأَرْضِ ) * ( 1 ) وَفيه تِبْيانٌ لِكُلِّ شَىٍء ( 2 ) و ذكر » انَّ الْكِتابَ يُصَّدِقُ بَعْضُه بَعْضاً وَانَّه لَا اخْتِلافَ فيه فَقالَ سُبْحانَه * ( وَلَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ الله لَوَجَدُوا فِيه اخْتِلافاً كَثِيراً ) * ( 3 ) ( و خداوند سبحان مىفرمايد : « ما در اين كتاب در بارهء هيچ چيزى تفريط ننموديم و براى هر چيزى در قرآن بيانى است . و بعضى از آيات كتاب بعضى ديگر را تصديق مىنمايد و اختلافى در اين كتاب وجود ندارد ، لذا خداوند سبحان فرموده است : « اگر اين قرآن از نزد غير خدا نازل شده بود ، اختلاف زيادى در آن پيدا مىكردند )