شكست حيات محتاج هستند و نه از آن رنج و حسرت ، فرسوده مىگردند .
حتى اگر احتمال شكست در مبادلهء دورهء سوم ، به مغز انسانهاى دورهء دوم خطور كند ، بدون ترديد ، فراگيرى و گرديدن ( تعليم و تربيت ) و انعقاد شخصيت براى آينده نيز مختل مىگردد .
بطور كلى اصالت حيات و شئون و ارزشهاى آن در دورهء سوم تفسير و توجيه مىگردد ، زيرا دورهء يكم و دوم جنبهء علت و مقدمه اى براى دورهء سوم دارد و دورهء چهارم معلول و يا رويداد حتمى پس از دورهء سوم است . لذا از هر نظرى كه انسان را مطرح كنيم ، چه از نظر اقتصادى و حقوقى و اجتماعى و سياسى و چه از نظر عقيدتى و اخلاقى ، مجبوريم دورهء سوم حيات انسان را در درجه يك از اهميت تلقى كنيم . زيرا انسان در دورهء يكم و دوم براى دورهء سوم ساخته مىشود و در دورهء چهارم با سپرىكردن معمولى دورهء سوم ، خود را برگى لرزان و خزانديده در شاخسارى از درخت بهارى محيط و اجتماع مىبيند و اگر دوره سوم را با موفقيتى كه اجتماع وسائل آن را فراهم نموده است بگذراند ، نه تنها فرسودگى و سردى دورهء چهارم او را طفيلى و برگ لرزان خزان ديده نمىنمايد ، بلكه طراوت و زيبائى بهارى درخت اجتماع را كه روزگارى در رويانيدن آن گذرانيده است ، در خويشتن احساس مىكند . بنا بر اين ملاحظات مجبور مىشويم دورهء سوم حيات انسانها را از نظر قرارگرفتن آن در مجراى مبادله ، مورد تحقيق و بررسى جدى قرار بدهيم :
مباحث مربوط به دورهء سوم
در اينجا به توضيحاتى در بارهء اصول اساسى مسائل مربوط به دورهء سوم مىپردازيم :
بحث يكم - دو نوع استهلاك حيات
در مبحث گذشته اين مسئله را كه هر يك از دورههاى چهارگانه مشتركاتى دارد و مختصاتى ، اين جريان را كه حيات