- أئمهء معصومين عليهم السلام گيرندهء علوم پيامبر و مرجع قوانينى كه آورده بود مىباشند . تاكنون هيچ محقق كلامى و تاريخى و ادبى و فقاهى و اجتماعى چه در زمان خود أئمهء معصومين عليهم السلام و چه در قرون و اعصار بعدى ، نتوانسته‌اند در علوم و معارف آنان اشكال و اعتراضى وارد نمايند . و ديده نشده است كه أئمهء معصومين ( ع ) در برابر سؤالى ناتوان بمانند ، با اين كه مىدانيم متصديان امور در دوران بنى أميه و بنىعبّاس كوششهاى جدّى براى گرفتن نكتهء ضعف با راه‌هاى گوناگون از آن پيشوايان الهى داشته‌اند . كتاب مغز متفكر شيعه كه در دوران ما به وسيلهء دانشمندان اروپايى در بارهء علوم و معارف جعفر بن محمد عليهما السلام تأليف شده است ، خيره كننده و فوق تصور است . در منابع معتبر اسلامى مناظرها و گفتگوهاى ائمه با اصحاب مكتبهاى آن روز كه ريشه‌هاى اصلى ايده ئولوژىها و جهانبينىهاى امروز است ، ثبت شده است . از نظر شناخت عقايد و احكام و ساير معارف اسلامى ، روشن است كه أئمهء معصومين در عاليترين مقام بوده‌اند و چنان كه در تفسير موضوعى متذكر خواهيم گشت ، اتصال آنان به معدن وحى ، حقيقى ثابت شده است ( 1 ) . در كتاب كافى در ابواب متعددى اين مسئله وجود دارد كه أئمهء معصومين منبع الهى علوم و معارف خود را از پيامبر اكرم ( ص ) گرفته‌اند .