از سيفبن عمر نقل كرده و مورخين پس از وى ، ظاهراً همه از او روايت مىكنند .
من نمىدانم « ابنسبا » در دوره خلافت « عثمان » اهميتى داشته يا نه ؟ ولى يقين دارم كه اگر هم مورد توجه بوده ، ارزش چندانى نداشته است . زيرا ممكن نيست يكنفر يهودى كه تازه در آنروزها مسلمان شده بود ، بدان درجه از اهميت برسد كه عقل و تدبير و نيروى مسلمانان را بازيچهء خود سازد و هنوز مسلمان نشده ، در شهرهاى اسلامى ، به توطئه و تحريك دست بزند !
اگر « عبداللَّه بن عامر » يا معاويه ، اين نو مسلمان يهودى را كه از روى حيله مسلمان شده است ، دستگير كرده بودند ، يكى از آنها ، يا هر دوى آنها ، در اين باره به عثمان گزارش مىدادند و از ابنسبا مؤاخذه مىكردند . . .
كسى كه به عثمان نامه مىفرستد و دستور تنبيه « پسر ابوبكر » و « پسر ابوحذيفه » و « عمار ياسر » را مىخواهد ، نمىبايست از كيفر مردى يهودى كه « مسلمانى » را وسيلهء تفرقهء مسلمانان كرده و آنان را دربارهء امام خود ، بلكه دين خود به شك انداخته ، بگذرد .
هيچ كارى آسانتر از اين نبود كه واليان ، اين مرد غريب را جستجو كرده و دستگير سازند و به سزاى عملش برسانند . آنها در اين كار ورزيده بودند و مخالفان را مىگرفتند و به شام نزد معاويه و يا به جزيره نزد « عبدالرحمن بن خالدبن وليد » مىفرستادند .
از همه عجيبتر اين است كه مىگويند : « ابنسبأ » به ابوذر آموخت كه سخن معاويه دربارهء اينكه « بيتالمال مال خداست » ، درست نيست و بايد بگويد : مال مسلمانان است .
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 1787
مساهمون: جورج جرداق
ص١٧٨٧