باب سى و چهارم [ : وفات حضرت امام حسن عسكرى ( ع ) و ناكامى برادر ايشان جعفر ]
امام عسگرى عليه السّلام در روز اول ربيع الاول سال 260 هجرى بيمار شد و در جمعه هشتم همان ماه در سن 28 سالگى رحلت نمود و در خانه خود در كنار پدرش در سامرا مدفون شد .
امام ميلاد فرزندش را مخفى مىكرد و نمىگذاشت كسى از ظهور او باخبر شود زيرا روزگار سخت بود و خليفه به شدت به دنبال امام بود ، بعد از رحلت امام به غير از نزديكان كسى از وجود امام عصر عليه السّلام اطلاع پيدا نكرده بود . چون امام عسكرى عليه السّلام در هنگام رحلت وارث ظاهرى نداشت ، جعفر برادرش تركه او را ضبط كرد و كنيزان آنحضرت را زندانى كرد و به ياران آنحضرت ناسزا گفته و آنها را تهديد و تحقير نمود و خليفه نتوانست به مقصود خود يعنى دسترسى به فرزند امام عسكرى عليه السّلام نايل شود . با تمام كوششهاى جعفر كسى به او توجهى نكرد و به امامت او معتقد نشد ، در آخر نزد خليفه رفت و از او خواست او را به مقام برادرش امام عسكرى عليه السّلام بگمارد و مبلغ زيادى هزينه كرد ولى نتيجهاى نگرفت . اخبار بسيارى در خصوص كارهاى جعفر در كتب و سيره آمده است كه ما از شرح آن خوددارى مىنمائيم .