باب يازدهم [ : در ذكر عبد الله بن محمد الباقر ( ع ) ]
قبلا گفتيم كه فرزندان حضرت 7 نفر بوده . 1 - ابو عبد اللّه جعفر بن محمّد كه به همين خاطر كنيه امام ابو جعفر بود 2 - عبد اللّه بن محمّد كه مادر انيد و ام فروه دختر قاسم بن محمّد بن ابى بكر مىباشد ، 3 و 4 - ابراهيم و عبيد اللّه مادرشان ام حكيم دختر اسيد ثقفى ، ايندو در كودكى درگذشتند ، 5 و 6 - على و زينب ، مادرشان ام ولد بود ، 7 - ام سلمه مادرش ام ولد بوده است .
در ميان فرزندان امام باقر عليه السّلام احدى جز امام صادق عليه السّلام را شايسته نمىدانست حتى برادر حضرت ، عبد اللّه كه خدا از او راضى باشد به عنوان فضل و صلاح به حضرت اشاره مىكرد . روايت كردهاند كه عبد اللّه به بارگاه يكى از بنى اميه وارد شد او درصدد قتل عبد اللّه برآمد عبد اللّه درخواست كرد : از قتل من صرف نظر كن تا از خدا بر عليه تو يارى نخواهم و اگر مرا رها كنى به نفع تو از خداوند كمك خواهم خواست . منظور آن بزرگوار آن بوده كه من در محضر پروردگار عالم مقام و رتبه دارم تو از كشتن من درگذر كه تو را در محضر پروردگار شفاعت كنم دشمن گفت : تو آن مقام و موقعيت را ندارى كه ما را شفاعت كنى آنگاه او را مسموم كرد و به قتل رساند .