تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 299

مساهمون:

ص٢٩٩
به خدا قسم اگر بتوانيد از شمشير دنيا فرار كنيد اما نمىتوانيد از شمشير آخرت جان سالم به در ببريد پس در اين راه از نماز و صبر و صدق و اخلاص در نيّت كمك بگيريد زيرا خداوند متعال بعد از آن صبر و پيروزى را نصيب شما مىكند .

فصل سى و سوم گذرى به پرچم معاويه

هنگامى كه على عليه السّلام با پرچم اهل شام معاويه گذر كرد و ياران او را ديد كه دست از يارى او بر نمىدارند و در جنگ با على عليه السّلام نهايت صبر را به خرج مىدهند حضرت عليه السّلام به اصحابشان فرمودند : اين مردم اگر نيزه‌اى نباشد كه روح را از بدن آنها خارج كند و ضرب شمشيرى نباشد كه سرهاى آنها را بشكافد و استخوان‌هاى آنها را از هم جدا كند و بند دست‌ها را از يكديگر قطع سازد ، همچنان استقامت مىكنند و از جاى خود حركت نمىكنند پس ما بايد براى متفرق كردن آنها نيزه‌هاى پر قدرت خود را در پهلويشان فرو كنيم و ما بايد ابروهاى آنان را بر سينه‌ها و چانه‌هايشان بريزيم . حالا از شما مىپرسم كسانى كه مىخواهند دين را يارى كنند كجا هستند . آنان كه براى اجر و ثواب الهى جانفشانى مىكنند ، كجايند ؟ اين سخنان به اندازه‌اى در مسلمانان اثر كرد كه عدّه‌اى از مسلمين به دشمن حمله كردند و آنها را پراكنده ساختند .

فصل سى و چهارم و از كلمات حضرت با موضوع گذشته اين كلام است :

اين مردم به حق توجّه نمىكنند و از كلمه تساوى و عدالت استقبال نمىكنند و همين شيوه را ادامه مىدهند تا پيشاهنگان و كسانى كه در خط مقدم جنگ هستند آنها را هدف تير خود قرار دهند و لشكريان آنها را از پا درآوردند و سنگباران كنند . و يكى پس از ديگرى به شهرهاى آنها هجوم ببرند و آنها را در كنار و اطراف شهرها دستگير كنند و در چراهگاهها و گذرها آنها را پيدا كنند و از هر طرف مال و ثروتشان غارت شود و پرچم‌ها عليه آنها برافراشته شود و مردمى راستگو و صبور با آنها ملاقات كنند . و اينها مردمى هستند كه هركس از آنها در راه خدا كشته شود يا بميرد نااميد نمىشوند بلكه بيشتر در راه اطاعت خدا مىكوشند و به ملاقات خدا حريص‌تر مىشوند به خدا قسم دورانى كه ما در حضور رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بوديم و در ركاب آن حضرت پدران و فرزندان و برادران و عموهايمان شهيد مىشدند در عين حال ايمان ما زيادتر مىشد و بيشتر تسليم آن حضرت مىشديم و شدّت مصيبت ما را از پا درنمىآورد بلكه در جهاد با دشمن جرىتر و حريص‌تر مىشديم و تن به تن با دشمنان هم هيكل و هم سنّ و سال خود مىجنگيديم . و حتى گاهى اوقات يك رزمنده از ما با رزمنده‌اى از دشمن مانند دو درّنده خونخوار با يكديگر گلاويز مىشدند و كمين مىكردند تا ببينند كدام يك پيروز مىشود و جام مرگ را به رقيب خود بنوشاند و به
الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 299 | الشيخ المفيد / خانبلوكى