باب اول در شناخت حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام
امير المؤمنين على بن ابيطالب عليه السّلام ، اوّلين امام شيعيان و اولين زمامدار مسلمين و جانشين الهى و منصوب بعد از پيامبر راستين و امين اسلام ، محمّد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و آله آخرين فرستاده پروردگار متعال - در دين خدا است .
ايشان برادر پيامبر خاتم صلوات اللّه عليه و آله الطاهرين و پسر عمو و وزير او در ادارهء امور و داماد و همسر دختر او ، فاطمهء اطهر ، بانوى زنان دو جهان است . او ، على پسر ابو طالب ، فرزند عبد المطلب فرزند هاشم فرزند عبد المناف ، سرور اوصيا است كينهاش « 1 » ابو الحسن است كه بهترين درودها بر او باد . در روز جمعه سيزدهم ماه رجب ، سى سال بعد از عام الفيل « 2 » در شهر مكّه و در خانه خدا متولد گرديد . در خانهاى كه نه قبل از آن حضرت و نه بعد از آن ، فرزندى غير از ايشان در آن متولد نشده است و اين خود ، اكرام و بزرگداشتى است كه خداوند متعال به خاطر عظمت شأن آن حضرت ، به ايشان ارزانى داشته است .
مادر آن بزرگوار ، دختر اسد بن هاشم بن عبد المناف - كه خداوند از آنها راضى باد - مىباشد . ايشان مانند مادرى براى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله بود . آنچنان كه آن حضرت در دامان او پرورش يافت و همواره از احسان و لطف او نسبت به خود ، سپاسگزارى مىنمود . همچنين فاطمه در صف اولين ايمان آورندگان به پيامبر بود و همراه ايشان به مدينه هجرت كرد .
هنگامى كه از دنيا رفت ، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله او را با پيراهن خودش كفن كرد تا از آسيب گزندگان زمين در امان بماند و براى او قبرى عريض و گشاده با بالشى از خاك درست كرد تا تنگى قبر او را نيازارد و به او اقرار به ولايت فرزندش امير مومنان عليه السّلام را تلقين نمود تا بتواند پاسخ سئوال ملائك الهى را بدهد و اين فضيلت به او اختصاص مىيافت . به دليل جلالت مقامش نزد خداى متعال و پيامبر خاتم صلّى اللّه عليه و آله است و اين خبر ، نزد مورّخين مشهور است . امير المؤمنين عليه السّلام و برادرانش اولين كسانى
هامش
( 1 ) - كنيه اسمى است كه در اول آن اب يا ام مىآيد مثل ابا عبد اللّه و ام سلمه .
( 2 ) - مقصود داستان لشكركشى ابرهه با فيل به شهر مكه براى خراب كردن خانه خداست .