بدين سان امام عليه السلام تصميم قاطع خود را مبنى بر قيام عليه ستمكاران بنىاميّه اتخاذ نمود و مسلم بن عقيل را بعنوان فرستاده و سفير خود به كوفه اعزام كرد تا پيام خود را به اين شرح به آنان برساند :
فرزند و پسر عمو و فرستاده خود و فرد مورد اطمينان از اهل بيتم ، مسلم بن عقيل را بسوى شما فرستادم تا اگر صاحبنظران و برگزيدگان شما بر همان نظرى باشند كه فرستادگان و نامههاى ارسالى گزارش دادهاند ، به زودى به سوى شما بشتابم . انشاء اللَّه . « 1 »
مُسلم رهبرى فقيه و قهرمانى شجاع بود . آيات قرآن ، صحنههاى جهاد و رازونيازهاى سحرگاهان او را ساخته و خداوند او را در جايگاهى رفيع و و الا قرار داده بود . اگر كوچكترين خطرى فراروى دين قرار مىگرفت ، تمام زندگى خود را در راه آن فدا مىكرد . آيات قرآن ، شناخت او را عميق و وسيع كرده بود و بر زندگى بعنوان كالا و متاع براى آخرت مىنگريست و به اين باور بود كه خردمند كسى است كه خود را براى رضايتمندى خدا فدا نمايد .
و چنين بود كه مسلم عليه السلام با كولهبارى از امانت و اندوه امت ، به سوى آنان رهسپار گرديد ، امّتى كه خداوند آن را برگزيدهترين مردم جهان قرار داده بود ، امّا اينك عناصرى از راندهشدگان و
هامش
( 1 ) همان .