كند و مروان چنين كرد . ( 1 ) او خواست بقيع زبير را نيز سنگفرش كند اما زبير مانعش شد و گفت : مىخواهى نام زبير را محو كنى و مردم بگويند : بلاط معاويه ؟ ! عثمان بن عبد الرحمن گويد : مروان كار سنگفرش بلاط را ادامه داد و چون به مقابل خانهء عثمان بن عبيد اللّه رسيد ، فضاى جلو خانهء او را به حال خود رها كرد . عبد الرحمن بن عثمان گفت : اگر اينجا را سنگفرش نكنى ، آن را به خانهام مىافزايم . پس مروان آنجا را هم سنگفرش كرد .
عياض در توضيح بلاط ، به آن قسمت كه در غرب مسجد بوده ، بسنده كرده و گفته است : بلاط محلى است سنگفرش شده ميان مسجد و بازار مدينه .
وى در اين توضيح از ابو عبيد بكرى تبعيت كرده است . اما اين سخن جاى تأمل دارد ؛ زيرا مقتضاى روايات پيشگفته اين است كه مراد از بلاط قسمتى است كه در شرق مسجد واقع بوده است . با اين حال ، مراد از بلاط هم شرق مسجد است و هم قسمت غرب و شمال آن .
( 2 ) ابن شبّه گفته است : محمد بن يحيى از عالمى موثّق برايمان حديث كرد كسى كه پيرامون مسجد پيامبر خدا را سنگفرش كرد معاوية بن ابو سفيان بود . او مروان بن حكم را مأمور انجام اين كار كرد و عبد الملك بن مروان كار سنگفرش را به عهده گرفت و پيرامون خانهء عثمان بن عفان را كه در آن به محلّ گذاشتن جنازهها گشوده مىشد نيز سنگفرش كرد .
حدّ غربى اين بلاط عبارت بود از : بين مسجد تا خاتم الزوراء ، نزديك خانهء عباس بن عبد المطّلب در بازار ؛ حدّ شرقى آن تا خانهء مغيرة بن شعبه ، واقع در راه مسجد به بقيع ؛ حدّ يمانى ( جنوبى ) آن تا حدّ گوشهء خانهء عثمان بن عفان كه درش به سمت جايگاه جنازهها باز مىشد ؛ و حدّ شامى ( شمالى ) اش جلو حشّ ( بوستان ) طلحه واقع در پشت مسجد .
از سمت مغرب ، همچنين ، به حدّ خانهء ابراهيم بن هشام كه درش به طرف مصلى بود مىرسيد .
( 3 )
بلاكث :
يكى از اعراض مدينه و تپهء بزرگى است در بطن اضم كه بين ذو المروه و ذو