در اموال ياد شده از هم جدا مىگردند و از نماى صدقات پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله به جز مشربهء امّ ابراهيم مىگذرند و سپس به الصّوران ، نزديك قصر مروان بن حكم مىرسند و آنگاه با پيمودن بطن وادى ، از كنار قصر بنى يوسف مىگذرد و بقيع را درمىنوردد و سپس به ديار بنى حديله مىرسد . مسجد نبوى در بطن وادى مهزور واقع است . وادى مهزور به كومه ( تپه خاكى ) ابو الحمراء منتهى مىشود .
وادى مهزور در سال يكصد و پنجاه و شش ( يا هشت ) ، در زمان خلافت منصور ، چنان طغيانى كرد كه صدقات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را زير آب برد و در برقه آب تا كمر درختان خرما رسيده بود . مردم نگران خراب شدن مسجد شدند و به طرف آن حركت كردند و با راهنمايى پيرزنى در برقه نقطهاى از زمين را كندند و به سنگ منقوشى برخوردند و آن را از جا درآوردند و آب به طرف آن حفره سرازير شد و فروكش كرد .
زبير بن به كار مىگويد : سيل عقيق و رانونا و ذاخر و ذو صلب و ذو ريش و بطحان و معجب و مهزور و قناقا در زغابه به هم مىرسند . اين سيلهاى منطقهء عوالى ، پيش از پيوستن به عقيق ، به يكديگر مىپيوندند و سپس مجموعا در زغابه در محل زمين سعد بن ابى وقاص ، يعنى بالاى وادى اضم ، به عقيق وصل مىشوند . ( وجه تسميه وادى اضم آن است كه اين سيلابها در آنجا به يكديگر منضمّ مىشوند ) اين سيلابها ، پس از پيوستن به يكديگر ، در سمت راست الصورين واقع در پايين زغابه پيش مىروند و سپس وادى نعمى و وادى نعمان به آنها مىپيوندند و همچنان پيش مىروند و آنگاه وادى ملل در ذى خشب و سپس وادى برمه از شام و بعد وادى حجر و وادى جزل ، كه سقيا در آن واقع شده است ، به آن ملحق مىگردد ، و آنگاه وادىاى به نام سفيان ، در محل كوهى كه اراك ناميده مىشود ، به آن مىپيوندد و سپس از سه نقطه به نامهاى يعيوب و نبيحه و حقيب به دريا مىريزد .
- از عبد اللّه بن ابى بكر « 1 » از پدرش روايت شده است كه : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دربارهء
هامش
( 1 ) . اين چهار حديث از تاريخ المدينهء ابن شبه نقل شدهاند .