( 1 )
ميفعه :
( به كسر ميم و سكون ياء ) ، جايى است در ناحيهء نجد ، واقع در پشت بطن نخل و با مدينه هشت چاپار فاصله دارد .
سريّهء غالب بن عبد اللّه ليثى ، در سال هفتم هجرى به سوى همين مكان اعزام شد .
[ ميقات :
در لغت به معناى زمان انجام كار و نيز به معناى محلّ انجام آن آمده است و بنابراين ، ميقات به معناى اول ، اسم زمان و به معناى دوّم ، اسم مكان مىباشد و در باب حج ، به معناى دوم به كار مىرود . « 1 » يعنى جايى كه حجاج محرم مىشوند .
ميقاتهاى احرام ، به وسيلهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تعيين گرديده است ؛ چنان كه در صحيحهء معاوية بن عمار است كه حضرت امام صادق عليه السّلام فرمود :
« من تمام الحجّ و العمرة أن تحرم من المواقيت الّتي وقّتها رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله لا تجاوزها إلّا و أنت محرم » . « 2 »
« از تماميت و كمال حج و عمره ، احرام از ميقاتهايى است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آنها را تعيين كرد و بايد جز با احرام از آن ميقاتها عبور نكنى . »
ميقات عمرهء تمتّع عبارت است از :
1 . مسجد شجره
2 . جحفه
3 . يلملم
4 . قرن المنازل
5 . وادى عقيق
و محاذات يكى از آنها ، براى كسى كه از ميقاتهاى ياد شده عبور نكند .
ميقات حجّ تمتّع ، مكهء معظمه است و ميقات حج افراد و حجّ قران ، يكى از مواقيت پنجگانهء بالا مىباشد ، ولى اگر شخص در مكه و يا در محلّى نزديكتر از ميقات به مكه باشد ، منزلش ميقات او است كه در روايات از آن به « دويرة أهله » تعبير شده است .
و ميقات عمرهء مفرده ، اگر حاجى در مكه باشد ، ادنى الحلّ مىباشد و اگر خارج از حدود ميقاتهاى پنجگانه باشد يكى از آن ميقاتها است و چنانچه داخل مواقيت ياد شده باشد ، مخيّر است كه از يكى از آنها و يا از ادنى الحلّ محرم شود و ميقات كودكان « فخّ » مىباشد . « 3 » ]
هامش
( 1 ) . لمعه ، ج 2 ، ص 220
( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 11 ، ص 307
( 3 ) . برگرفته از مصباح الناسكين ، صص 84 و 85