در بيان حديث نبوى كه من كنت مولاه فهذا على مولاه
( ( 4538 ) ) زين سبب پيغمبر با اجتهاد
نام خود و آن على مولا نهاد
( ( 4539 ) ) گفت هر كاو را منم مولا و دوست
ابن عمّ من على مولاى اوست
( ( 4540 ) ) كيست مولا ؟ آنكه آزادت كند
بند رقّيت ز پايت بركند
( ( 4541 ) ) چون به آزادى نبوّت هادى است
مؤمنان را زانبيا آزادى است
( ( 4542 ) ) اى گروه مؤمنان شادى كنيد
همچو سرو و سوسن آزادى كنيد
( ( 4543 ) ) ليك مىگوييد هر دم شكر آب
بىزبان چون گلستان خوش خضاب
( ( 4544 ) ) بىزبان گويند سرو و سبزه زار
شكر آب و شكر عدل نو بهار
( ( 4545 ) ) حلَّه ها پوشيده و دامن كشان
مست و رقاص و خوش و عنبر فشان
( ( 4546 ) ) جزو جزو آبستن از شاه بهار
جسمشان چون درج پر درّ ثمار
( ( 4547 ) ) مريمان بىشوى آبست از مسيح
خامشان بىلاف و گفتارى فصيح
( ( 4548 ) ) ماه ما بىنطق خوش برتافته است
هر زبان نطق از فر او يافته است
( ( 4549 ) ) نطق عيسى از فر مريم بود
نطق آدم پرتو آن دم بود
( ( 4550 ) ) تا زيادت گردد از شكر اى ثقات
بس نبات ديگر است اندر نبات
( ( 4551 ) ) عكس آن اينجا است ذل من قنع
اندر اين طور است عزّ من طمع
( ( 4552 ) ) در جوال نفس خود چندين مرو
از خريداران خود غافل مشو
تا نمانى تو پريشان حال از آن
آن چنان فرمود اى صاحب دل آن
آيه
« لَئِنْ شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ 14 : 7 . » ( 1 ) ( اگر سپاس گزار باشيد به نعمتهاى شما خواهم افزود و اگر كفران بورزيد عذاب من سخت است . )
هامش
( 1 ) سوره ابراهيم ، آيهء 7 . .