تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 435

بشتابيد وبياييد اى عشاق وفادار حقيقت ، كه اقبال جديدى بر ما روى آورده و از اين جهان كهنه ، توان بخش نو بما رسيده است . اين جهان هستى كهنه نما چارهء هر بىچارهء جوينده را در بر دارد وصدها هزار حقايق شگفت انگيز را كه به مغز مردم سطح نگر وسطح جو راه ندارد در لابلاى خود نهفته است ( 1 ) مژده باد بر شما كه شاديها روى نمود و مشقت واندوه ها راه زوال وفنا را پيش گرفت . شگفتا ، آفتابى در محدودهء هلالى مىرود و از بلال تقاضا مىكند كه اذان بگو و ما را راحت كن . تو اى بلال تا كنون نام خدا ( احد احد ) را از بيم دشمن زير لب مىگفتى ، اكنون برو بالاى مناره نغمه ات را طنين انداز كن . اذان تو اى بلال ، مژدهء اقبال را در گوش هر غمگين مىدهد ومىگويد : برخيز كه بخت ودولت ابدى به سراغت آمده است . تو اى محبوس در كندوى شيشه‌اى در اين زندان وزنجير و كثافت ، تا كنون به آرامى رشد كردى تا كسى نشنود - اما -