آيه
« وَلا تَحْسَبَنَّ اَلَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ الله أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ . فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه 3 : 169 - 170 . . . » ( 1 ) ( گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شدهاند مردگانى هستند ، بلكه آنان زندگانى هستند كه در نزد پروردگارشان روزى مىخوردند . به آن فضل وكرامتى كه خداوند به آنان عنايت فرموده است شادمانند . . . )
تفسير ابيات
پس از آن كه جان نازنينت گام به ما فوق عالم طبيعت مىگذارد ، غذا وقوت بس شريفى را تناول خواهى كرد . اگر از آن غذاى روحانى هزاران رطل بخورى بدون احساس سنگينى مانند فرشتگان پاك و سبك راه خواهى رفت . ديگر در آنجا باد در درونت محبوس نمىشود وقولنج به سراغت نمىآيد و چهار ميخ معده تو را نمىبندد تو اگر در اين دنياى مادى غذاى كم بخورى مانند زاغ گرسنه مىمانى و اگر پر خورى كنى به آروغ پى در پى مبتلا مىشوى .
در اين زندگانى غذاى كمتر از معمولى تندى وخشكى ودق به بار مىآورد و پر خوريها تخمه شدن در دنبال دارد ، در آن درياى الهى مانند كشتى به حركت بيفت و غذاى تو طعام الله وقوت خوش گوار خواهد بود .
در هنگامى كه روزه مىگيرى شكيبا وبردبار باش وهمواره در انتظار قوت خدايى روزت را سپرى كن ، زيرا كه آن خداى نيكو كار بردبار براى مردم كه انتظار غذاى الهى را مىكشند ارمغانها خواهد داد .
انسانى كه از غذا سير است انتظار نان را نمىكشد وچشمش به راه مقررى نيست كه آيا زود خواهد آمد يا دير . اما گرسنهء بىنوا هر دم به انتظار نان است و دم به دم فرياد مىزند كه كو نان و غذاى من ؟ تو اگر انتظار غذاى الهى را نكشى آن نعمت دولت بار كه هفتاد بطن دارد به سراغت نخواهد آمد . پس -
هامش
( 1 ) سوره آل عمران ، ، آيهء 169 و 170 . .