خواهد آورد .
رعاياى ترك اغلب محصولى را كه به عنوان دخل به دست آوردهاند باز در كشتزارشان مىكارند چون مىدانند كه محصول بيشترى به آنان به وجود خواهد آورد ، آنان اندك مىخورند و بيشتر مىكارند ، زيرا در روييدن كشت شده ترديدى به خود راه نمىدهند .
به طايفه كفاشان بنگريد ، هر چه كه از وسيلهء معاششان زيادتر به دست بياورند چرم و پوست وچرم عمل شده مىخرند .
اين زمين كه وسيلهء روييدن روييدنىها است و اين چرم و ساير وسايل معاش بهانه وپردهاى است ، زيرا در هر نفس اصل روزى آدميان از خدا سرازير مىشود .
اين مواد واصول منابع معيشت وسايل دخل هستند و روزى خدا دادى بوسيله آنها به روى انسان گشوده مىشود ، دخل انسانى از هر منبعى كه سرازير شود داد و كرم را هم از آن منبع صورت مىدهد وقتى كه در زمين كه اصل كارهاست تخمى بكارى ، از هر يك صد هزارى رويد و روزى تو را تامين مىكند .
چنين فرض كنيم كه تو امروز تخمى در زمينى كه آن را سبب مىپنداشتى ، كاشتى اگر دو سه سال نرويد چه مىكنى ؟ آيا چارهاى جز اين دارى كه دست به لابه و نيايش به سوى خدا بلند كنى ، آن گاه دستها بر سر ميزنى و چشم اميد به خدا خيره مىكنى كه روزى تو را از جاى ديگر بدهد آيا هيچ نمىانديشى كه همين دست و سر گواه راستينند كه اصل روزى تو از خداست و هر كس كه روزى مىجويد بايد از خداوند بخواهد . تو روزى خود را از خدا بخواه نه از زيد وعمر و مستى واقعى را از خدا طلب كن نه از بنگ و شراب .
تو بىنيازى را از خدا جستجو كن از گنج و مال و براى به دست آوردن يار وياور دل به خدا ببند نه به عمو ودايى و ساير خويشاوندان ، مگر نه اين است كه روزى فرا خواهد رسيد كه از همه چيز و از همه گنج و مال وياوران درمانده خواهى گشت
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 490
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٤٩٠