شهوت آدم بيمار خاموش است ، زيرا تمام نيروى روانى خود را در راه به دست آوردن تندرستى بسيج كرده است وقتى كه آن بيمار نان وسيب و خربزه ببيند ومزه وخوشى آن خوردنىها از يك طرف وترس وخطا از طرف ديگر در ميان دلش صف آرايى مىكنند .
اگر آدم بردبارى بوده باشد ديدن آن غذاهاى خوش آيند بسود اوست و آن هيجان به صلاح طبع سست او مىانجامد ، زيرا بقدرت اراده ونيروى روانيش مىافزايد و اگر شكيبايى نداشته باشد بهتر آن است كه آن خوردنى را نبيند چنان كه براى مرد بىزره بهتر آن است كه خود را از تيررس دور نمايد ، اى مولوى باز گرد وداستان را به پايان برسان تا به بينيم پاسخ طاووس به آن مرد حكيم چگونه بوده است ؟
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 254
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٢٥٤