تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 111

مساهمون:

ص١١١

ذكر خيال بد انديشيدن قاصر فهمان

( ( 4227 ) ) پيش از آن كاين قصه تا مخلص رسد دود گندى آمد از اهل حسد ( ( 4228 ) ) من نمىرنجم از اين ، ليك اين لگد خاطر ساده دلى را پى كند ( ( 4229 ) ) خوش بيان كرد آن حكيم غزنوى بهر محجوبان مثال معنوى ( ( 4230 ) ) كه ز قرآن گر نبيند غير قال اين عجب نبود ز اصحاب ضلال ( ( 4231 ) ) كز شعاع آفتاب پر ز نور كور جز گرمى نيابد در عبور ( ( 4232 ) ) خربطى ناگاه از خر خانه اى سر برون آورد چون طعّانه اى ( ( 4233 ) ) كاين سخن پست است يعنى مثنوى قصهء پيغمبر است و پيروى ( ( 4234 ) ) نيست ذكر و بحث و اسرار بلند كه دوانند اوليا ز ان سو سمند ( ( 4235 ) ) از مقامات تبتل تا فنا پايه پايه تا ملاقات خدا ( ( 4236 ) ) شرح و حد هر مقام و منزلى كه بپر زو بر پرد صاحب دلى جمله سر تا سر فسانه است و فسون كودكانه قصه بيرون و درون ( ( 4237 ) ) چون كتاب الله بيامد هم بر آن اين چنين طعنه زدند آن كافران ( ( 4238 ) ) كه اساطير است و افسانهء نژند نيست تعمينى و تحقيقى بلند ( ( 4239 ) ) كودكانه خرد فهمش مىكنند نيست جز امر پسند و ناپسند ذكر آدم گندم و ابليس و مار ذكر هود و باد و ابراهيم و نار ذكر نوح و كشتى و طوفان تن ذكر كنعان و سر از خط تافتن ( ( 4240 ) ) ذكر يوسف ذكر زلف پر خمش ذكر يعقوب و زليخا و غمش ذكر اسماعيل و ذبح و جبرئيل ذكر قصهء كعبه و اصحاب فيل ذكر بلقيس و سليمان و سبا ذكر داود و زبور و اوريا ذكر طالوت و شعيب و صوم او ذكر يونس ذكر لوط و قوم او ذكر حمل مريم و نخل و مخاض ذكر زكريا و يحيى و رياض ذكر صالح ناقه و تقسيم آب ذكر ادريس و مناجات و جواب