على بن ابى طالب را دوست بدار . ( 1 ) عرض كردم : يا رسول اللَّه ! ديگر چه سفارشى دارى ؟
فرمود : به على بن ابى طالب مودّت ورز . سوگند به خدايى كه مرا به حقّ به پيامبرى برانگيخته است خداوند هيچ حسنهاى را از بندهاى نمىپذيرد مگر آن كه از حبّ على بن ابى طالب از او پرسش كند و خداوند ، آگاهتر است . اگر در حالى به روز رستخيز آمد كه ولايت على را با خود داشت كه خداوند هر چه هم كرده باشد عمل او را مپذيرد و اگر ولايت او را نداشت ديگر خداوند از اعمال او پرسشى نمىكند و فرمان مىدهد به آتش دراندازندش . اى ابن عبّاس ! سوگند به خدايى كه مرا به حق به پيامبرى برانگيخت ، آتش بر كسى كه نسبت به على كينه توزد بيشتر شعله خواهد كشيد تا كسى كه براى خدا فرزند قائل باشد . اى ابن عبّاس ! اگر همهء فرشتگان مقرّب و پيامبران مرسل بر بغض به على همداستان شوند ( كه هرگز نمىشوند ) خداوند آنها را با آتش ، عذاب خواهد كرد .
عرض كردم : يا رسول اللَّه ! آيا كسى به او كينه مىتوزد ؟ فرمود : اى ابن عبّاس [ آرى ، جماعتى به او كينه مىتوزند كه گفته مىشود از امّت من هستند ولى خداوند بهرهاى از اسلام براى آنها قرار نداده است ، اى ابن عبّاس ] نشانهء بغض آنها به على برترى دادن كسى است كه از على پايينتر است . سوگند به خدايى كه مرا به حق به پيامبرى برانگيخت ، خداوند پيامبرى نيافريده كه نزد او ارجمندتر از من باشد و جانشينى خلق نكرده است كه نزد او عزيزتر از على ( ع ) باشد .
ابن عبّاس مىگويد : من همان گونه كه پيامبر ( ص ) به من دستور داده بود و مرا به مودّت على توصيه مىكرد دوستدار او بودم و اين نزد من ، بزرگترين كار به شمار مىآيد .
ابن عبّاس مىگويد : زمانى از اين ماجرا گذشت و پيامبر اكرم ( ص ) در آستانهء رحلت قرار گرفت كه خدمتشان شرفياب شدم و عرض كردم : پدر و مادرم فدايت باد يا رسول اللَّه ! زندگى شما رو به پايان است ، مرا به چه دستور مىدهيد ؟ فرمود : اى ابن عبّاس ! با هر كه مخالف على بود مخالفت كن و براى آنها پشتيبان و ياور مباش . عرض كردم : يا رسول اللَّه ! چرا مردم را به ترك مخالفت او دستور نمىدهى ؟ پيامبر ( ص ) آن قدر گريست كه از هوش رفت ، و سپس فرمود : اى ابن عبّاس ! قلم ، بر اين رفته است و علم خداوند بدان تعلّق گرفته است . سوگند به خدايى كه مرا به حقّ به پيامبرى برانگيخته است هيچ يك از مخالفان على كه حقّش را انكار كرده از دنيا نمىرود مگر آن كه خداوند نعمت
كشف اليقين ( فارسي ) — صفحة 440
مساهمون: العلامة الحلي
ص٤٤٠