آورده و تصديقم كرده است به ولايت على بن ابى طالب سفارش مىكنم . هر كه با او دوستى كند با من دوستى كرده است و هر كه با من دوستى كند با خداوند عزّ و جلّ دوستى ورزيده است .
( 1 ) در كتاب مناقب « 1 » - به نقل از ابو علقمه آمده است كه گفته : نماز صبح را با پيامبر گزارديم ، سپس پيامبر به ما روى كرد و فرمود : اى گروه اصحاب من ! شب گذشته عمويم حمزة بن عبد المطّلب و برادرم جعفر بن ابى طالب را ديدم كه در برابرشان طبقى از انجير نهاده شده بود . آن دو ساعتى بخوردند و سپس انجير به انگور بدل شد و ساعتى از آن خوردند ، سپس انگور به خرماى تازه بدل شد كه از آن نيز ساعتى بخوردند . پس به آن دو نزديك شدم و گفتم : پدرم فدايتان باد ، كدام اعمال را برتر يافتيد ؟ گفتند : پدر و مادرمان فدايت باد ، بهترين اعمال را درود بر تو ، سيراب كردن تشنگان و دوستى با على بن ابى طالب يافتيم .
عمّار مىگويد : پيامبر ( ص ) فرمود : « 2 » - همانا خداوند عزّ و جلّ به شما مىبالد و همهء شما را به طور كلّى و على را به طور خاص مىبخشد و من فرستادهء خدايم به سوى شما در حالى كه نه قوم خود را مىهراسانم و نه كسى را به سبب خويشاوندىام دوست دارم .
اين جبرئيل است كه به من خبر مىدهد : سعادتمند كامل ، كسى است كه على را در زمان حيات و پس از مرگ او دوست بدارد و نگونبخت كامل نيز كسى است كه على را به هنگام زندگى و پس از مرگ او دشمن بدارد .
( 2 ) در كتاب كفاية الطالب « 3 » - حافظ شافعى به نقل از عبد اللَّه بن عبّاس در حالى كه سعيد بن جبير او را فرماندهى مىكرد آمده است كه وى بر صفّهء زمزم گذر كرد و ناگاه به مردمى برخورد كه على ( ع ) را دشنام مىدادند ، پس به سعيد بن جبير گفت : مرا به سوى ايشان باز گردان . پس در برابر آنها ايستاد و گفت : كدام يك از شما به خداوند دشنام مىدهد ؟
گفتند : سبحان اللَّه ، كسى در ميان ما نيست كه به خداوند عزّ و جلّ دشنام دهد . او گفت :
هامش
( 1 ) مناقب خوارزمى / 33 .
( 2 ) همان / 37 .
( 3 ) كفاية الطالب / 83 - 82 .