او وقتى كه رهسپار مسجد شد ، بازى بود كه پس از آن آه سوزان به مقام و شاهباز روحانيت رهسپار شد . همان شب در عالم رؤيا هاتفى به او گفت : خوشا به حال روحانىات كه آب حيات و شفا دهنده را پيدا كردى در آن روز به بركت اختيار آه اسف انگير و سپس به جهت گذشت از مقام روحانى آن آه در مقابل نماز كس ديگر ، نماز همهء آنها مقبول درگاه الهى گشت .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 288
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٢٨٨