تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 426

مساهمون:

ص٤٢٦

آيه

« يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا الله يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً 8 : 29 . » ( 1 ) ( اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد اگر شما به خدا تقوا بورزيد ، خدا براى شما وسيلهء جدا كردن حق و باطل را عطا خواهد كرد . )

روايت

« المرء مخبوء تحت لسانه » . ( مرد در زير زبانش مخفى است ) ( مدرك اين روايت را در گذشته نقل كرده‌ايم . )
( ( 851 ) ) نور هر گوهر كزو تابان شدى حق و باطل را از او فرقان شدى

نورانيت روح در سخنان انسانهاى الهى پديدار مىگردد و حق و باطل را از يكديگر جدا مىسازد

نمىدانيم چه خاصيت ملكوتى در سخنان افرادى كه شعاع خورشيد پشت پردهء ماديات روح آنها را نورانى ساخته است وجود دارد كه با ساده ترين جملات مىتوانند با عظمتترين معانى را ابراز كنند گاهى در چهرهء بعضى از افراد كه اطمينان روحى پيدا كرده‌اند با دقت تماشا كنيد ، آن گاه به الفاظ در هم و بر هم و جملات گسيختهء آنان گوش فرا بدهيد ، خواهيد ديد كه اطمينان روحى آنان در بارهء واقعيتها صفاى شگفت انگيزى در همان الفاظ درهم و بر هم و جملات گسيختهء آنها ايجاد كرده است كه گويى شنونده را به طور مستقيم با واقعيتها در تماس نهاده‌اند . الفاظ چه كالبدهاى تنگ و نارسا جملات چه قفسهاى تنگ و تاريك
هامش
( 1 ) سوره انفال ، آيهء 29 . .