تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 418

مساهمون:

ص٤١٨
( بدان كه در ميان همهء اهل اسلام در طول قرون و اعصار مشهور است كه به طور حتم در آخر زمان مردى از اهل بيت ظهور مىكند ، دين اسلام را تأييد نموده عدالت را آشكار مىكند و به تمام ممالك اسلامى مسلط مىگردد و او مهدى ناميده مىشود ) . اين مشخصات را كه حضرت مهدى از اولاد پيامبر اسلام و از نسل على عليه السلام است در مدارك ذيل مىتوانيد مطالعه كنيد : 1 - اسعاف الراغبين كه در حاشيهء متن نور الابصار شبلنجى چاپ شده است ص 134 2 - الملاحم و الفتن ص 194 3 - منتخب كنز العمال ج 6 ص 432 4 - البرهان فى علامات مهدى آخر الزمان ، در اغلب ابوابى كه ترتيب داده شده است احاديث زيادى در مشخصات حضرت مهدى عليه السلام نقل نموده است . 5 - تذكرة الخواص ص 377 چاپ سال 1369 6 - الصواعق المحرقه در آيهء 12 از آيات . 7 - ينابيع المودة ص 469 8 - الجامع الصغير حديث 9244 9 - عقد الدرر در باب سوم . 10 - مستدرك صحيحين ج 4 ص 557 11 - السيرة الحلبية ج 1 ص 227 گمان مىرود كه مدارك لازم براى اثبات اين كه مقصود از حضرت مهدى در منابع اسلامى شخص معينى است از نسل پيامبر اكرم و از اولاد على و فاطمه عليها السلام مىباشد بيش از حد لازم و كافى وجود دارد ، لذا ما به ذكر مدارك بيشتر نمىپردازيم . جلال الدين در ديوان شمس تبريزى اشعارى دارد كه شخصى بودن ولى آخرين را به نام مهدى عليه السلام صريحا بيان مىكند . اشعار به قرار ذيل است .
اى شاه شاهان جهان الله مولانا على اى نور چشم عاشقان الله مولانا على حمد است گفتن نام تو اى نور فرخ نام تو خورشيد و مه هندوى تو الله مولانا على