اين نوع ولايت تكوينى مطابق مدارك اسلامى اكتساب نمىباشد ، بلكه مطابق مصالحى كه پشت پرده بوده و خداوند متعال به آنها دانا است ، تنها اشخاص معينى هستند كه اين مقام و الا را حيازت مىكنند ، اين ولايت منحصر در پيامبران عظام و جانشينان آنها مىباشد . از دو آيهء شريفه در قرآن مجيد اين قسم از ولايت استفاده مىشود : 1 - « الله أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَه . » 6 : 124 ( 1 ) ( خداوند مىداند كه رسالت خود را در چه موردى قرار بدهد ) . 2 - « وَلكِنَّ الله يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِه مَنْ يَشاءُ . » 3 : 179 ( 2 ) ( ولى خدا از پيامبرانش كسى را كه بخواهد بر مىگزيند ) . در روايات هر دو گروه مهم اسلامى ( شيعه و اهل سنت ) روايت ذيل نقل شده است : « الخلفاء من بعدى اثنا عشر كلهم من قريش « ( 3 ) ( جانشينان من پس از من دوازده نفراند و همهء آنها از قريش مىباشند . )