ابو جعفر محمد بن جعفر طبرى در تفسير آيهء مزبوره مىگويد : « خداوند مىفرمايد : پيامبر به مؤمنين از خودشان سزاوارتر است ، هر چه بخواهد در بارهء آنها حكم كند جايز است . . . » سپس از ابو هريره نقل مىكند كه مىگويد : « پيغمبر فرموده است هيچ مؤمنى نيست مگر اين كه من سزاوارترين مردم به او هستم خواه در دنيا و خواه در آخرت . » ( 2 ) شبيه به همين معنا را مفسر و محقق بزرگ طبرسى مىگويد : « يعنى پيامبر از خود انسان به انسان سزاوارتر است . » ( 3 ) خلاصه آيهء مزبور از مفسرين ولايت تكوينى را اثبات مىكند و اين اثبات از نظر عموميتى است كه در آيهء مزبور وجود دارد بدين معنا كه آيه هم اولويت حكم و راهنمايى تشريعى را بيان مىكند و هم اولويت تكوينى را مخصوصا با نظر به مورد آيه كه در بارهء ولايت تكوينى است .