نويسنده مىگويد : در ديدارم از هند با سيد دلدار على ملاقات كردم و او يك نسخه از كتاب خود را با عنوان اساس الاصول به من هديه داد . در صفحهء 51 اين كتاب آمده است : « احاديث به جا مانده از ائمّه تا آنجا ناسازگارى دارد كه شايد بتوان گفت حديثى يافت نمىشود مگر آنكه در برابر ، حديث ديگرى آن را نفى مىكند ، و خبرى در دست نيست مگر آنكه در ازاى آن ضدّش نيز يافت مىشود » ، و همين شمار بسيارى را واداشته است كه مذهب شيعه را كنار نهند .
پاسخ وى آن است كه چنين حكايتى حكايت همان كفش دوزكى است كه پشت شتر را در هم شكست و دروغى است عريان كه به هيچ وجه نمىتوان آن را توجيه كرد ، زيرا نويسنده غافل مانده كه سيد دلدار على هنگام نوشتن كتاب او للّه ثمّ للتاريخ صد و پنجاه و هشت سال بوده كه نقاب در چهرهء خاك كشيده .
پژوهشگر بزرگ شيخ آقابزرگ طهرانى مىگويد : « اساس الاصول فى الرّد على الفوائد المدنية الاسترابادية اثر علّامه سيددلدار على بن محمّد معين نقوى نصيرآبادى لكهنويى است كه از آيةاللَّه بحرالعلوم اجازه داشته و در سال 1235 هجرى درگذشته است » ( الذريعة إلى تصانيف الشيعه ، ج 2 ، ص 4 ) .
بر اين اساس ، اگر فرض كنيم نويسنده در سال وفات سيد دلدار او را ديده باشد پسرى پانزده ساله بوده و عمر نويسنده هنگام نوشتن كتاب للّه ثمّ للتاريخ 200 سال بوده است ، در حالى كه نويسنده پيشتر تصريح كرده احمد صافى نجفى شاعر حدود سى سال از او بزرگتر بوده و صافى نجفى در سال 1314 هجرى زاده شده است . بر اين اساس
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 280
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٢٨٠