سيّد جزائرى پيرامون نواصب . او مىگويد : « ناصبى و وضع و حال و احكام مربوط به او با بيان دو مسأله ممكن است :
اوّل : در بيان مفهوم ناصب كه در اخبار رسيده است وى نجس است و از يهوديان ، مسيحيان و زرتشتيان بدتر است و بنا به اجماع علماى شيعهء اماميه ( رضوان اللَّه عليهم ) كافرى است نجس . آنچه بيشتر اصحاب برآنند اين است كه مراد از آن كسى است كه دشمنىِ اهل بيت محمّد صلى الله عليه و آله را نصب كند و آشكارا بديشان كينهتوزد ، چنانكه در مورد خوارج و شمارى از ساكنان ماوراء النهر چنين است . علماى شيعهء اماميه ، احكام باب طهارت ، نجاست ، كفر ، ايمان ، جواز نكاح و عدم جواز نكاح با ناصب را بدين مفهوم ترتيب دادهاند .
تا آنجا كه مىگويد : از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده نشانهء نواصب آن است كه غير على را بر او پيشى مىدهند و اين ويژگى عمومى است نه خصوصى . و مىتوان آن را به مسأله اول باز گرداند كه مقصود از آن مقدّم داشتن غير على بر على است براساس اعتقاد و جزم ، تا مقلّدان و مستضعفان از اين محدوده بيرون شوند ، زيرا مقدّم داشتن اين عده غير على را بر او از تقليد علما ، پدران و نياكان ايشان ناشى شده و گرنه آنها براى يافتن آگاهى و قطعيت در اين زمينه ، راهى ندارند » ( الانوار النعمانيه ، ج 2 ، ص 306 و 307 ) .
سخن سيد نعمت اللَّه جزايرى قدس سره روشن است ، زيرا او تصريح مىكند كه مذهب بيشتر علماى اماميه آن است كه « ناصب » كسى است كه به اهل بيت عليهم السلام آشكارا دشمنى و بغض ورزد . او روايت مورد بحث را چنين توجيه مىكند . مقدّم داشتنِ مستلزمِ نصب آن است كه بر اعتقاد و
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 242
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٢٤٢