اين كتابها يا علمى هستند بى هيچ پيوندى با مذهب اهلبيت عليهم السلام همچون كتابهاى نحو ، بلاغت ، صرف ، منطق و فلسفه ، يا كتابهايى دربردارندهء فتاواى صِرف ؛ همچون تبصرة المتعلّمين و شرائع الاسلام ، يا كتابهايى كه تنها اشارهاى به دلايل دارند ؛ همچون اللمعة الدمشقيه ، يا كتابهايى شامل بيان ادلّهء تفصيلى در مكاسب و تجارات ؛ مثل كتاب المكاسب شيخ انصارى .
از اين گذشته نويسنده همهء متونى را كه در چنته داشته و گمان مىكند در كتب شيعه آمده است ذكر كرده ؛ متونى كه به پندار او كفر به ساحت الهى يا مقتضىِ خدشه به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و خاندان او عليهم السلام است .
خواننده به زودى در خواهد يافت كه آنچه اين نويسنده مىانگارد همگى سراب است و پوچ والحمدلِلّه متونى از اين دست در كتب شيعه يافت نمىشود .
امّا اين ادعاى او كه تحصيلاتش را به پايان برده و با درجهء ممتاز از يگانهء روزگار خود شيخ محمّد حسين كاشف الغطاء قدس سره درجهء اجتهاد دريافت داشته به دو دليل پذيرفتنى نيست :
اوّل ، نويسنده اعتقاد دارد كه شيوهء تحصيلات حوزه نظير شيوهء تحصيلات دانشگاهى است و با رسيدن به درجهء اجتهاد پايان مىپذيرد و ديگر دريافت كنندهء اين درجه ، تحصيلاتش را به پايان رسانده است ، در حالى كه مسأله چنين نيست و دروس حوزه بدين ترتيب به پايان نمىرسد و هر كه در اين روزگار در حوزهء نجف اشرف بوده ، مىداند كه شمارى از فقها كه اجتهادشان مسلّم است طى سالهاى متمادى در حلقه درس اساتيدشان حاضر مىشدند .
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 20
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٢٠