تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 194

مساهمون:

ص١٩٤
مفهوم درونه و تبار قبيله حمل كرد ، همچون بنى هاشم و بنى اميه يا آنچه تيره ، شامل آن مىشود ، مثل بنى عبّاس و اين به قرينهء شمار قبايل است و درونه‌ها و تبارها و تيره‌هاى قبايل بسيار زياد هستند ، و بدين سان ديگر بعيد نيست كه شصت قبيله از عرب سهمى از اسلام نداشته باشند . آن‌گاه نويسنده از صحيفه ذؤابة السيف ياد مىكند و از بحارالانوار ، جلد 26 ، صفحهء 56 روايتى را مىآورد كه ابو بصير از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه مىفرمايد : بر قبضهء شمشير پيامبر خدا صلى الله عليه و آله صحيفه‌اى كوچك بود كه در آن حروفى ديده مىشد كه از هر حرف هزار حرف گشوده مىشد . ابو بصير مىگويد : امام صادق عليه السلام فرمود : تاكنون تنها دو حرف آن بيرون آمده است . نويسنده اعتراض مىكند كه آيا نبايد حروف ديگر نيز بيرون آيد تا شيعهء اهل‌بيت از آن بهره برند ؟ يا تا ظهور حضرت قائم همچنان پنهان خواهد ماند ؟ پاسخ به نويسنده چنين است كه اين روايت نيز سندى ضعيف دارد ، زيرا از جمله راويان آن على بن حمزه يا همان بطائنى است كه جلودار واقفيه شمرده مىشود ، او كه امامت سرور ما امام رضا عليه السلام را انكار كرد . راوى ديگر آن قاسم بن محمّد جوهرى است كه در كتب رجال توثيق نشده است . با ناديده گرفتن سند اين روايت ، چنين پيداست كه اين حديث از نگاه نويسنده تنها از يك نظر محلّ اشكال است و آن اين سخن كه :